خاطره جانباز شیمیایی:

تنها دل خوشی ام در بیمارستان دیدن دوباره پدر بود

تعداد بازدید : 17
تاریخ و ساعت انتشار : شنبه 19 مرداد 1398 09:33
شهلا کریمی واحد جانباز شیمیایی 40 درصد می گوید: در جریان بمباران شهر سردشت توسط رژیم بعث عراق ، یکی از بمب های شیمیایی درست به منزلشان اصابت کرده و10 نفر از افراد خانه آنها شهید و 11 نفر باقی مانده هم مجروح شیمیایی شدند.

شهلا کریمی واحد در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی قربانیان سلاح شیمیایی، خاطره ای از بستری شدنش در بیمارستان در زمان بمباران شیمیایی سردشت نقل کرد که به شرح زیر است:

در زمان بمباران شیمیایی سردشت 12 سال داشتم؛ وقتی که شیمیایی شدیم همه اعضای خانواده ما را به تهران منتقل کردند؛ من و برادرهایم که 17 و 7 ساله بودند را در بیمارستان شهید چمران تهران بستری کردند؛ پدر و مادرم هم در بیمارستان امام حسین(ع) بستری شده بودند؛ مادرم در زمان بمباران  باردار بود و در بیمارستان به همراه بچه اش هر دو شهید شدند.

واقعأ شرایط برای من که یک دختر12ساله و بدون مادر بودم و با درد شدید شیمیایی در بیمارستان بستری شده بودم، خیلی سخت می گذشت؛ به همین خاطر به پدرم وابسته شده بودم.

خیلی وقت بود که پدرم را ندیده بودیم و قرار بود که او را برای درمان به اتریش بفرستند؛ وقتی که این خبر را شنیدم، برای دیدن پدرم خیلی بی تابی می کردم؛ عمویم هم رفته بود با مسئولان هر دو بیمارستان امام حسین(ع) و شهید چمران هماهنگ کرده بود که یک شب پدرم در اتاق ما بچه ها کنارمان بستری شود. آن شب انگار دنیا را به من داده بودند؛ خیلی خوشحال شدم و تنها دلخوشی ام در بیمارستان آمدن یک شب پدرم پیش ما بود و فردای آن روز پدرم را برای درمان به اتریش بردند.

اکنون من، پدرم و برادر بزرگترم جانباز شیمیایی هستیم؛ مادرم و بچه داخل شکمش و برادر کوچکترم شهید شدند./ی/

  • جدیدترین ها
  • پربازدید ها